Entertainment vanuit de luie stoel

Ik liep vandaag ineens tegen iets moois aan op het web. Soms heb je dat. Dan klik je wat in de rondte en ineens zie je een interessant artikel. Ik zou niet meer weten waar het artikel nou stond, maar er stond music en daemon in 1 regel en dat is voor mij een 'ff opletten'-signaal.

Sinds mijn blog over Subsonic zat ik met een programma op mijn htpc waar ik voor mijn gevoel niet zonder kon, maar ook niet graag wilde hebben. Dit vanwege de licentie die subsonic heeft waar in de reacties in die blog vanalles over te lezen valt. Daarnaast vond ik de dependency's van Subsonic aan de zware kant en kaapte het compleet mijn soundcard bij het afspelen, waardoor ik niet zonder tussencommando of reboot kon switchen tussen muziek luisteren via Subsonic en audio uit XBMC krijgen.

Nu ben ik erachter gekomen dat linux al jaren een prachtig mooi klein stukje software aan boord heeft, Music Player Daemon, of kortweg MPD.

Wat is MPD?
Music Player daemon is een service die draait als server en muziek kan serveren aan of via allerlei frontends. En dat zijn er veel. Zo kun je bijvoorbeeld frontends voor in terminal hebben, waarbij je alles via commandline kan aansturen. Maar ook frontends in de vorm van volwaardige mediaspelers, webinterfaces, iphone-apps, ipadzus en blahblah zo. Er zijn er zoveel... En de een is nog uitgebreider dan de ander, of, voor minimalisten, zo minimaal mogelijk.

MPD kan gebruik maken van de geluidskaart aanwezig in de pc waarop het geinstalleerd is, dus een server kan met een geluidskaart in een jukebox worden omgetoverd. Maar er zijn ook frontends die de muziek gewoon streamen vanaf de mpd server. En zo heb je dus alle functionaliteit van het Subsonic potentieel ook op je server staan. Na wat korte tests van interfaces heb ik al gezien dat Ampache daar het dichtst bij in de buurt komt, of zelfs voorbij streeft.

Maar voor iemand die niet aan transcoden/userbeheer/catalogusbeheer en dergelijke hoeft te doen is een minimale webinterface natuurlijk ook voldoende. En juist daar blinkt MPD volledig uit. Het kan zo gek als je wilt, maar niks hoeft.

Frontends
Hier staan veel clients. Heel veel. Installeer mpd en ga lekker prutsen.

Ik heb zelf een aantal geprobeerd. Ik ben van de wat meer volwaardige clients, en dan het liefst webinterface-clients, omdat die op de server die haast nooit opnieuw geconfigged hoeft te worden, leave alone, draait toch wel, staan. Maar ik heb bijvoorbeeld ook Gnome Music Player Client even geprobeerd, wat een makkelijk te installeren programma is (apt-get install gmpc) en eruit ziet als een normale native Gnome (doch wat kale) mediaplayer. Een vrouw zou er maar zo mee om kunnen gaan als je 'm default zet onder een mediatoets...



Maar goed, ook een fullblown ampache-install, die nog aardig wat dependencys meezeult (sudo apt-get install ampache) en daarna nog wat configuratiewerk en zelfs een symlink (of documentroot zetten in virtualhostfile) van /usr/share/ampache/www naar je webroot (meestal /var/www/) nodig heeft om te gaan luisteren op je virtualhost van apache. Maar dan heb je ook wat. Userbeheer, transcode-settings, userroles, skins de hele mikmak.



Omdat ik meer van het lichtgewicht ben heb ik daarnaast ook nog phpmpreloaded in mijn /var/www gekwakt, zodat ik ineens 5 verschillende frontends kan uitproberen. Dit is natuurlijk appeltje eitje, 10 seconden installatiewerk, waarbij het lastigste commando toch wel chown -R www-data /var/www/phpmpreloaded was). Light on resources, easy on install, dus daar blijf ik even bij. (hiervoor is overigens wel apacheserver en dergelijke vereist. Dat draait bij mij al, daarom was de installatie kort. Mocht je dat nog niet hebben draaien en wel willen installeren dan kun je daar meer over lezen in mijn mediafrontpage-tweakblogs.)



Zoals gezegd, multiple choice. Liefhebbers van uitproberen kunnen hier lang mee prutsen.

MPD installeren
De installatie is niet moeilijk. Het is gewoon sudo apt-get install mpd. Dan zal het niet direct werken, want er zijn nogal wat configuratieopties voordat de service kan starten. Deze configfile staat in /etc/mpd.conf en die kun je dus bewerken met je teksteditor.

Het is aan te raden voor het gemak om alles onder Files and Directories naar je home-folder te verhuizen, en het programma dan onder je eigen usernaam (of die van de admin van de server zeg maar, te runnen. Deze user kun je ook in die file zetten. Hij kan dan zonder extra gedoe alle benodigde zaken aanmaken en een backup van je /home is sneller gemaakt dan die van je hele machine.

Onder General Music Daemon opties kan je poort en dergelijke zetten. Die is by default 6600, advies is om die niet direct aan te passen omdat de meeste interfaces daar ook by default van uit gaan, dan hoef je dat niet steeds aan te passen als je iets uitprobeert.

Mocht je de configfile goed doorgespit hebben en omgezet naar eigen voorkeuren dan kun je mpd starten met sudo service mpd restart (dat is hetzelfde als sudo /etc/init.d/mpd start trouwens, maar typt iets korter).

Afsluiting
Heerlijk om zo een programma tegen te komen waar je het zelf voor het zeggen hebt en dat het ook al zo lang bestaat dat er ontzettend veel te ontdekken valt. De grootste vooruitgang voor mij is al de snelheid waarmee ik nu een overzicht van mijn muziek voor me zie. Subsonic was altijd langzaam met inladen, als dat eenmaal geladen was was het verder wel vlot, maar die eerste load van de page duurde me altijd te lang naar mijn smaak. de phpmpreloaded interfaces zijn al een stuk sneller al zijn ze niet allemaal even gelikt.

Mocht je een leuke interface willen beta-testen, dan kan je bijvoorbeeld hier terecht: http://www.mpdtunes.com/, via Twitter is de ontwikkelaar testers aan het ronselen. Zo te zien gaat daar maar een mooie remote-control app uitrollen.

En aangezien er zo ontzettend veel interface-voorbeelden zijn, met allemaal open code, kan je vast zelf iets ervan bakken als je een beetje de gebruikte talen kunt lezen.

Ik doe in ieder geval alvast sudo apt-get purge subsonic [bye, bye shareware].